تا دل الیار شنید از لب جان رضای تو

تشنه ی روشنائی ام، دل زده هستم ازجهان

گردلم از کمند تو، جان بدر آورد دمی

لایق جام جان نیم، پستم و پستم ازجهان

گفت چه غم دگر مرا، زاین که برستم ازجهان