تا بیارایمش این دل ببرم خانه دوست

ای عجب! اینکه ز مکار وفا می جویم

تا دل از هرزگی آرم به ره عشق وکمال

روشنایی ز تفاسیر صفا می جویم

خوشه چینم در خوبان و حنا می جویم

این جهان فانی و عقبی به بقای ابدیست

من خلود از در رضوان خدا می جویم