من خلود از در رضوان خدا می جویم

تا بیارایمش این دل ببرم خانه دوست

خوشه چینم در خوبان و حنا می جویم

این جهان فانی و عقبی به بقای ابدیست

آرزویی ز دل خسته ی الیار بخاست

بعد از این از در میخانه نوا می جویم