چه ها کشید دل اندر درون جان؛ الیار!

چو آفتاب خود اندر دلم به بام آورد

نشانه ای نبد اندر زمانه از نامم

مرا به خلعت عشقش به مهد نام آورد

دمی که باد صبا از برش، پیام آورد