بینم آن را که ندیدم همه رویای خیالت

هر شب از فرقت رویت، بدمد ناله زدل، زآن

می سرایم غم جانم به الفبای خیالت

کی نهی پای مبارک به در خانه ی دل، تا

دل الیار گرفته است سراغت همه عمرش

پا نهاده است به هر جا پی آوای خیالت