گریم بر آن دل بی بهره از غمش

این دل ز شادیش، از جان گذشته است

گر دل ز مرز جفایش، گذر کند

دانم به تیغ غم عشق، کشته است

آن کاو که صید کمندش نگشته است

الیار! از آن، بنریزد غم از دلت

کایزد تو را به چنین غم، بهشته است