افتادم اندر کام غم؛ تا بر سر خاک آمدم

لاک محبت را کشید او در ازل برجان من

بر عرصه ی دیر جفا، من اندر آن لاک آمدم

تا تیر تقدیرش مرا، درآسمان بر دل نشست

چشم دل الیار اگر افتد به جام عشق او

گوید بر این محنت سرا، نی بهر خوراک آمدم