من ز توام واله و حیران علی

هر دو جهان دیده به رخسار تو

تا نظری با رخ خندان علی

چون که تو خیر البشری بر خدا

در دل شب، خاطر غم دیدگان

حال تو را کرده پریشان علی

جان تو تندیس خدا ترسی است