هم معطر سازد انسان را مدام اش از درون

خلق نیکو در بشر یک نعمت یزدانی است

گر تهی باشد بشر زآن، رونق نادانی است

هم ببخشد اعتبارش، خلعت رحمانی است

از کویر جان انسان بوته ی خلق نکو

می زداید خستگی را چون چراغ جانی است