در مزرعی که دایم رحمت نظر نماید

هر جا که شاخ وبرگی، عکسش به دانه دیدم

ماه رخش بتابید بر این زمین خاکی

آن لحظه من زمین را هم آسمانه دیدم

گل را کنار بلبل من شادمانه دیدم

در آتش جمالش جانم بسوخت جانم

عشقش دهد مدامم جان را بهانه دیدم