گل را کنار بلبل من شادمانه دیدم

ماه رخش بتابید بر این زمین خاکی

آن لحظه من زمین را هم آسمانه دیدم

در مزرعی که دایم رحمت نظر نماید

در آتش جمالش جانم بسوخت جانم

عشقش دهد مدامم جان را بهانه دیدم

بر آستان قربش سر یک شبی نهادم