برآستان پاکش پیوسته سر نهم من

با یار دلنوازم ایام غم سر آید

گلگونه کن رخم رادر گلستان جانان

در عشق جان ستانش سیم سرم زر آید

شاید کند قبولم یا آنکه جان بر آید

در آتش فراقش پیوسته من وصالش

خواهم به آه و زاری گوش فلک کر آید