چنین می خواهم از رویت، عنان دل به دست آور

دل ما را به رنگ خود بیارای و بسامان کن

دل ما بود از اول صاف و ربانی به لطف تو

به زنگار جهان تیره؛ چو مهر ماه آبان کن

کشانش سوی میخانه، برش گیسو پریشان کن

رهانش از هوای جان، به راهت رهنمایی کن

تو خود جانی و جانش ده، اسیر کوی جانان کن