باغ رضوان تو را می جویم اندر این جهان

می نیالایم خودم را تا نچسبد دامنم

دست تقدیرت خدایا! می نوازد تار حق

می سپارم گوش جان از هر در و هر روزنم

تا که سازد توش جان وآخرت را گلشنم

گر هوای کوی جانان باشدم سودای سر

می رهم از قید تعلیق و جفای دشمنم