هر کاو که دارد از دل، میلی به صید جانش

در تار و پود جانم نور خدا عیان است

در کنج خلوت دل ز او گنجی ارمغان است

زآن سو خدنگی از او در چله ی کمان است

در بیشه زار عالم،گر گم شود دل من

می رم به سوی جانان، آنجا ازاو نشان است