زآن سو خدنگی از او در چله ی کمان است

در تار و پود جانم نور خدا عیان است

در کنج خلوت دل ز او گنجی ارمغان است

هر کاو که دارد از دل، میلی به صید جانش

در بیشه زار عالم،گر گم شود دل من

می رم به سوی جانان، آنجا ازاو نشان است

از جان ودل گشایی،گر دیده ی بصیرت