می رم به سوی جانان، آنجا ازاو نشان است

هر کاو که دارد از دل، میلی به صید جانش

زآن سو خدنگی از او در چله ی کمان است

در بیشه زار عالم،گر گم شود دل من

از جان ودل گشایی،گر دیده ی بصیرت

بینی به ذره او را، هم آنچه کهکشان است

از شوق جان ورغبت، با اندکی تامل