صد وای و وای وافسوس، بر آنکه در گمان است

از شوق جان ورغبت، با اندکی تامل

دریابی اینکه دلبر، در جان و هم جهان است

ذرات عالم از جان، در سجده گاه اویند

او لا شریک ویکتا، هم حی لایموت است

هر کاو ستاید او را، خوشبخت و در امان است

پروردگارجانم، روشنگر جهانم