خواجه کز شیرینی اعمال خود مهمل بگفت

وه! خیالاتی که می سفتم، سراب افتاده است

زآنچه می کردم مزین، حاصل زهد خودم

فکر می کردم که جان در شهد ناب افتاده است

از سر مستی و غفلت هم به خواب افتاده است

گر عمل پیچد به دستار تفاخر ای بسا

می برم جامی ز مفرغ در لعاب افتاده است