از سر مستی و غفلت هم به خواب افتاده است

زآنچه می کردم مزین، حاصل زهد خودم

فکر می کردم که جان در شهد ناب افتاده است

خواجه کز شیرینی اعمال خود مهمل بگفت

گر عمل پیچد به دستار تفاخر ای بسا

می برم جامی ز مفرغ در لعاب افتاده است

گر فروشد مرد دینش زهد وتقوا را به غیر