وه! که چه دزد قدم آهسته ای

بهر شکار دل من در کمین

وه! به چه نازی که تو بنشسته ای

می بری از مخزن جان، جام دل

ای دل الیار ملامت زده

دست خود از شوق، زجان شسته ای