بهر شکار دل من در کمین

رو بری از هر گل و هر پسته ای

خانه ی دل بر تو تکانیده ام

تا که در آیی که تو بر جسته ای

وه! به چه نازی که تو بنشسته ای

می بری از مخزن جان، جام دل

وه! که چه دزد قدم آهسته ای