تا که در آیی که تو بر جسته ای

با لب خندان چو بیایی برم

رو بری از هر گل و هر پسته ای

خانه ی دل بر تو تکانیده ام

بهر شکار دل من در کمین

وه! به چه نازی که تو بنشسته ای

می بری از مخزن جان، جام دل