دم به دم او را بکشد حلقه ی زلفت به دار

ای دل! اگر ناری از آن سو خبری بهر من

می شوم اندر عطش بی خبری نابکار

بربط جان سوز تو یارا! زکفم برده دل

گرقدمی بر نهی از لطف وکرم سوی ما

می دهی اندر قدح غمزه تمام بهار

جان من از شربت رخسار تو گردد بکام