گرقدمی بر نهی از لطف وکرم سوی ما

می شوم اندر عطش بی خبری نابکار

بربط جان سوز تو یارا! زکفم برده دل

دم به دم او را بکشد حلقه ی زلفت به دار

می دهی اندر قدح غمزه تمام بهار

جان من از شربت رخسار تو گردد بکام

در پی آنم که سر آرم به کف گام یار