می دهی اندر قدح غمزه تمام بهار

بربط جان سوز تو یارا! زکفم برده دل

دم به دم او را بکشد حلقه ی زلفت به دار

گرقدمی بر نهی از لطف وکرم سوی ما

جان من از شربت رخسار تو گردد بکام

در پی آنم که سر آرم به کف گام یار

جام دل اندر دل الیار ابدی می تپد