جان من از شربت رخسار تو گردد بکام

دم به دم او را بکشد حلقه ی زلفت به دار

گرقدمی بر نهی از لطف وکرم سوی ما

می دهی اندر قدح غمزه تمام بهار

در پی آنم که سر آرم به کف گام یار

جام دل اندر دل الیار ابدی می تپد

تا به خدنگ خم ابروی تو گردد شکار