در برگی از باد خزان، بودی تو نورانی در آن

روید اگر نوری در آن، از دیده ی فتان تو

روشن شود پنهانی ام، من خسته ی درمانی ام

هر نسخه ای از بهر جان، بنوشته ای ازآن تو

تر می شود خشکیده ها روزی درآن عمان تو

در اشتیاق روی تو، پران شوم برکوی تو

تا گردنم گردن کشد بر تیغه ی فرمان تو