که درد بی خبری را، بر آورم بهبود

امان زجور حسودان روی ماهت یار!

در این سرای کهن، روشنی ز رویت بود

کنون به میکده ی رهروان نهادم روی

من از حوالی درگاه و کوی جانانم

خوشم بر این که، پر آرم به سوی یارم زود

مرا به غیر تو جانا! چه حاجتی دیگر