با نردبان عشق، ز فلک، من گذشته ام

اسب عنایت به دور جهان من جهانده ام

در تیه جهل، به شوکت خاران، نمانده ام

مرغ از قفس تا به بام جهان، من پرانده ام

در سیر جان پای خود بنهادم به منظری

آن منظره، جز به خط نگارم نخوانده ام