دل برفت افسار جانم را بدست او سپرد

چون پرستویی که بیند زیر دامی دانه اش

اوفتاد اندر کمند زلف و دام خال او

بر نمی گردد دگر هرگز سرکاشانه اش

تا کند جان، دل ز دنیا وز رخ افسانه اش

گر برم فرمان از آن دلبر، بپویم راه او

حک بگردد نام من در سی دی رایانه اش