جان زکفت اطلس دیبا گرفت

جان من از تیغ نگاهت بخست

مرهمی از چشم فریبا گرفت

کندمش آن جامه ی ژولیده را

دست دلم وا شد از این قید چون

مشعله از گنبد مینا گرفت

پردگیان هلهله بر هم زدند