منشا جود و وجودی و سخائی و صفا

آنی از یاد نبردی طلب بلبل و مور

چون که نزیکتری از رگ گردن به دلم

من صدایت بکنم از ره نزدیک چه دور

زیبد اسماء نکو بر تو که رحمان و غفور

گشته ذرات وجود از ره تدبیر و کرم

وز فیوضات درت، صاحب ادراک و شعور