الیار اگر دلش را، در دامنش رهاند

هرگز نشاید آنجا، جویم ره سلامت

گویم که عشق اگر شد تنها گناه جانم

می بازم این سرم را، از بابت غرامت

هرگز نگیرد او را، گرد غم و ندامت