هرگز نشاید آنجا، جویم ره سلامت

هر کاو نباشد او را، رغبت به عشق و مستی

در سلک مهرورزان، گیرد ره ملامت

اندر هوای عشقش راه خطر گزیدم

گویم که عشق اگر شد تنها گناه جانم

می بازم این سرم را، از بابت غرامت

الیار اگر دلش را، در دامنش رهاند