سر تعبد اگر در نیاورم با عشق

سزد که جان بدمد در جهان که من بیشم

که تا به چنگ دل آرم ز نوش او شهدی

خریده ام همه جوری که آید از نیشم

به دادگاه طبیعت چو گرگ یا میشم

بدان که گر چه به رحمت غنوده ای الیار

همیشه در گرو کرده هایی از خویشم