به دادگاه طبیعت چو گرگ یا میشم

که تا به چنگ دل آرم ز نوش او شهدی

خریده ام همه جوری که آید از نیشم

سر تعبد اگر در نیاورم با عشق

بدان که گر چه به رحمت غنوده ای الیار

همیشه در گرو کرده هایی از خویشم