در خلوت یار ار، دل محرم او شد

سری که ز گفتن، دل بر حذر افتد

چون دیده گشایم، گلگونه نمایی

تا اینکه جمالت، اندر نظر افتد

از سر ضمیرش، او با خبر افتد

از شوق وصالش، گر دیده چکانم

هر دانه ی اشکم، همچون گهر افتد