هر دانه ی اشکم، همچون گهر افتد

در خلوت یار ار، دل محرم او شد

از سر ضمیرش، او با خبر افتد

از شوق وصالش، گر دیده چکانم

الیار اگر او را، از جان بود عاشق

با غمزه ی دلبر، او را ظفر افتد