الیار اگر او را، از جان بود عاشق

از سر ضمیرش، او با خبر افتد

از شوق وصالش، گر دیده چکانم

هر دانه ی اشکم، همچون گهر افتد

با غمزه ی دلبر، او را ظفر افتد