این دلم را با خدنگ نرگسانش خسته دلبر

می کشد هر سو دلم را بی محابا در کمندش

رشته ی پیوند عقلم را زدل، بگسسته دلبر

بر لبانش می سراید نغمه ی عاشق کشی را

گه نگاه دردبارش مرهم زخم دلم شد

گه گشود آن زخم دل را با لبان پسته دلبر

چشم جان معطوف دلبر گشته اندر دار فانی