گه بود خاری گلی، گه گل خودش خار غم است

هر گلی اندر جهان شد ترجمان مهر او

بلکه خاران هم ز مهرش یک زمانی مرهم است

خار و گل نامیدن اشیا قیاس ظاهری است

هر چه آید پیش رویت در جهان بی کسی

سخت وآسانش به دوران هر چه باشد یک دم است

مهر مهرویان عالم ز آفتاب روی او