آخر این پای دلم باز چو شد بر در عشق

که چرا عمری از این در شده ام پا به فرار

من غافل چه شود گر قدمی آورم از

عشق جانان، که رسم از عدد ده به هزار

داده ام از کف خود، گوهری از صبر و قرار

دل به دریای تماشای تجلی بزدم

نشد از لجه ی دریای تماشا به کنار