بلبل فکر تو الیار! اگر افتد چمنش

گل ایمان نفروشم به سر بوته ی خار

جرعه ای هر که بنوشد ز سر چشمه ی عشق

می نشیند گل ایمانش از آن جرعه، به بار

آشیان می نهد اندر قدح غمزه ی یار