بس خارها بر چیده ای از پیش پایم هر زمان

هم دست و پا بودی مرا؛ هم همزبانی مادرم

بر پای فرزندی چو من، در جوانی داده ای

اندر پی ام در پیری ات هم، پاکشانی مادرم

بر جایشان بنشانده ای گل هر زمانی مادرم

گردان غم در زندگی گر نیزه بارانم کند

همچون سپر آماج هر تیغ و سنانی مادرم