بزم دین آراید ار با پرده ی پندار، کس

هر کسی با تیغ پندارش رود پیکار دین

با نقاب دین اگر عابد رود در کام زر

کی تواند تا به منزلگه رساند بار دین

خشت خامی هم نهد کی می شود معمار دین

عالم بی بهره از بوی عمل در کار دین

همچو زالویی بود بر پیکر بی خار دین