برده ای لوح دلت در کانی از الطاف غیب

چون که افساری لب نفس چموش آورده ای

هر دل افسرده را با مهر درمان کرده ای

آتشی در کوره ی عشق خموش آورده ای

بر رخش پیغام رحمت چون سروش آورده ای

زانوان علم و فرهنگ از توان افتد گهی

با دم عیسائی ات بر تاب و توش آورده ای