با دم عیسائی ات بر تاب و توش آورده ای

برده ای لوح دلت در کانی از الطاف غیب

بر رخش پیغام رحمت چون سروش آورده ای

زانوان علم و فرهنگ از توان افتد گهی

چوب بیداری زدی بر طبل عقل و علم و دین

خواب غفلت دیدگان را زآن به هوش آورده ای

دولت و ملت دریغا! کی شناسد قدر تو