خاک دل از مهر تو صولت اختر گرفت

دایره ی عشق من تا زتو محور گرفت

شمع وجود من از فوت قضا مرده بود

از دم عیسائی ات بار دگر درگرفت

دار دلم در خزان بی بر و بی گل نمود