طالب ار با جان کشد ارابه ی ناز امید

هر دم از عشق آید اندرگوش جان، ساز امید

تا کشد جان را سر بستان دلباز امید

سایه ی خوشبختی آرد بر سر هر طالبی

مهر پایان است بر تاریکی و ناباوری

شهر شادی ها نهان، در پشت آغاز امید

شوق پرواز آورد بر هر دلی در هر زمان